ВИДЕО: Өр зээлээ дарах гэж элгээ зарж байна

Өнөөдрийн байдлаар эс, эд, эрхтэн шилжүүлэн суулгах үйл ажиллагаа зохицуулах төв дээр 700 хүн донор хүлээж байна. Жилд 3000 орчим хүн тархины үхжилээр нас бардаг бөгөөд эдгээрээс 5 хувь хүрэхгүй хувь нь донор болох боломжтой байдаг.

Гэвч ар гэрийн зөвшөөрөл шаардлагатай байдаг учир донор болгох боломжгүй. Мөн гадагшаа явж эмчлүүлэх нь өндөр үнэ зардалтай учир донорыг ойр хавиасаа хайх, мөнгө байр, төлж донор болгох нөгөө талаас өр зээлээс гарах шалтгаанаар донор болох үзэгдлүүд байна.

Донор болно гэдгийг Монгол улсад цусны донор гэдгээр ойлгодог. Мөн хуулиндаа цусны донор, эс, эд, эрхтэний донорыг нэгтгэн багтааж өгсөн байдаг. Үүнийг ялгаж салгах цаг болсон байна.

Амьгүй донороос эрхтэн шилжүүлэн суулган 4 жил болж байгаа иргэний ар гэртэй бид утсаар холбогдсон юм. Эмчилгээний нууцлалд хамаардаг учир тухай иргэний мэдээллийг ил гаргах боломжгүй юм. Нэг тархины үхжилд орсон өвчтөн найман хүний амь насыг аврах боломжтой байдаг.

Монгол Улсад элэг, бөөрний донор хайж байгаа иргэд их байгаа. Ковид-19 цар тахлын хугацаанд дэлхий даяараа донорын тоо 20 хувь хүрэхгүй бага байгаа юм. Энэ цаг үед өр зээлнээсээ салах, амьдралын шаардлагаар эд эрхтэнээ бусдад худалдаалах үйлдлүүд байна. Бид ийм нэгэн зарын дагуу ярьсан юм. 

Эд эрхтэнээ бусдад донор болгон өгнө гэдэг нь бусдад амь, нас бэлэглэж байгаа үйлс юм. ДЭМБ 1963 оноос тархины үхжилтийг нас барсанд тооцох болсон. Энэ чиглэлийн дагуу олон улсад тархинд цус харвасан, гэнэтийн ослоор тархины үхжил болсон өвчтөнг донороор бүртгэж авдаг. Манай улсад донорын тухай бие даасан хууль шаардлагатай байна.